Daniël Lohues

Opnemen in de studio vind ik misschien wel het mooiste wat er is. Met een stapel nieuwe songs de studio in om daar op de 'band' te krijgen wat je in de kop hebt. De euforie die gaat bruisen als een opname te gek geworden is, is wat mij betreft met niets te vergelijken. 20 albums nu gemaakt. Dan tel ik de albums die ik produceerde voor Douwe Bob, Stephanie Struijk, Herman van Veen, Rob de Nijs, Di-rect, Cuby + Blizzards en Henny Vrienten even niet mee. Mooie avonturen allemaal. Afgesloten van de werkelijkheid, in een studio een plaat opnemen. Vergeten hoe de wereld buiten raast. Omdat Amerika een poos dicht was, ben ik de laatste twee jaar een paar keer naar Frankrijk gegaan. Daar onstonden de ideeën voor mijn nieuwe plaat. Na een maand in m'n eentje in Frankrijk, was het tijd om de studio in te gaan en weer onder de mensen te komen. Ik heb de mannen gevraagd waarmee ik ook die elektrische tours heb gedaan. Het was een mooi weerzien. Ik liet ze een nieuw lied horen, vertelde hoe ik het voor me zag en binnen no time waren we waar we wilden wezen. En dat achter elkaar door. Nummer na nummer. Wat een mooie tijd hebben we gehad. Ziel en zaligheid zitten erin. Bloed en tranen ook. Daniël Lohues kreeg voor zijn werk tot nu toe onder meer onderscheidingen als een Zilveren Harp, Edison, Annie M.G. Schmidtprijs, hij werd Ere Burger van de gemeente Emmen, ontving de Dagblad van het Noorden-prijs, de Culturele Prijs van Oost Nederland en een Buma Award voor zijn album 'Moi'.